Οι μαθηματικοί της Θήρας «αιώνες μπροστά από την εποχή τους»

Ο Αρχιμήδης χάνει την πρωτιά
Η σπείρα του Αρχιμήδη είναι ένα είδος καμπύλης που δεν απαντάται στη φύσηΟι τοιχογράφοι που διακόσμησαν ένα κτίσμα στον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου της Θήρας φαίνεται ότι γνώριζαν στα τέλη της Εποχής του Χαλκού ένα γεωμετρικό σχήμα που περιέγραψε πρώτος ο Αρχιμήδης πάνω από μια χιλιετία

Λαγκαδάς Αντώνης, ο Φωτογράφος της Σαντορίνης

Λαγκαδάς Αντώνης, ο Φωτογράφος της Σαντορίνης

Ο Αντώνης Λαγκαδάς γεννήθηκε το 1874 στο Καστέλι του Πύργου Σαντορίνης όπου και έζησε τα παιδικά του χρόνια. Τελείωσε το Σχολαρχείο στον Πύργο και μετά ακολούθησε τον αδελφό του στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του. Τους συνόδευσε ο πατέρας τους, αφήνοντας στη Σαντορίνη τη μητέρα και τις τέσσερις αδελφές του. Η συχνή αλληλογραφία ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας αποτέλεσε βασική πηγή για την ταξινόμηση του υλικού του.
Η ενασχόληση του με τη φωτογραφία ξεκινάει σε ηλικία 16 ετών, το 1890 στην Αθήνα, με τη στήριξη της Σοφίας Τρικούπη, η οποία του έδωσε την πρώτη του φωτογραφική μηχανή. Τα επόμενα 30 χρόνια επιδόθηκε ερασιτεχνικά στη φωτογραφία παράλληλα με τη

Οι μαθηματικοί της Θήρας «αιώνες μπροστά από την εποχή τους»

Ο Αρχιμήδης χάνει την πρωτιά

Οι τοιχογράφοι που διακόσμησαν ένα κτίσμα στον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου της Θήρας φαίνεται ότι γνώριζαν στα τέλη της Εποχής του Χαλκού ένα γεωμετρικό σχήμα που περιέγραψε πρώτος ο Αρχιμήδης πάνω από μια χιλιετία αργότερα.
Πρόκειται για τη λεγόμενη «σπείρα του Αρχιμήδη», στην οποία η απόσταση μεταξύ δύο διαδοχικών περιελίξεων

παραμένει σταθερή. Αν και το σχήμα περιγράφεται από έναν απλό μαθηματικό τύπο, σπείρες αυτού του είδους «φαίνεται ότι δεν υπάρχουν στη φύση» υποστηρίζουν οι Έλληνες ερευνητές που μελέτησαν τις τοιχογραφίες.
Στην σπείρα του κελύφους των σαλιγκαριών, για παράδειγμα, όπως και στις

Ατλαντίδα... η Σαντορίνη;

Βρετανή ιστορικός ταξιδεύει στο κυκλαδίτικο νησί και παρομοιάζει τη σημερινή τοπογραφία με τις περιγραφές του Πλάτωνα     «E» 8/6

«Από τη στιγμή που η Ατλαντίδα καταγράφηκε στην Αθήνα (από τον Πλάτωνα), δεν χάθηκε ούτε στιγμή από το ανθρώπινο ραντάρ».
Με αυτά τα λόγια η Αγγλίδα ιστορικός, παρουσιάστρια και συγγραφέας Μπέτανι Χιουζ αναζητεί ξανά, ύστερα από εκατοντάδες χρόνια, στην εκπομπή του BBC 2 «Atlantis-The Evidence» («Ατλαντίδα - Η Απόδειξη») τη χαμένη πόλη του Πλάτωνα, κάπου στη σύγχρονη Ελλάδα.

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται, σύμφωνα με την εφημερίδα «Ιντιπέντεντ» που

Καλλίστη, τρυφερή, μαγνητική

Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ kiousis@enet.gr

«Δραματική και μαγνητική η αντίθεση. Οι απαλές αμμουδιές και τα ήμερα αμπελοχώραφα. Η αργόσυρτη καθημερινότητα κάτω από την ασάλευτη μολυβένια ζέστη, που την ακύρωναν κάθε τόσο τα σαρωτικά μελτέμια. Δίμορφη, πανέμορφη, άγρια και οικεία, η Σαντορίνη είναι και μένει νεράιδα μαγική που σε θαμπώνει και σε τρυφερεύει, και σε κρατάει αιχμάλωτο για πάντα με τα γητέματά της...».

Τα λόγια του Μάριου Πλωρίτη γι' αυτό το πέτρινο μισοφέγγαρο -με τη μαύρη άμμο και τις υπόλευκες κουκκίδες- στις εσχατιές των Κυκλάδων. «Σαντορίνη άνωθεν», εκδόσεις Μίλητος, με επιμέλεια έκδοσης, ανθολόγηση κειμένων και σχόλια φωτογραφιών του Εμμανουήλ Λιγνού, διευθυντή της εφημερίδας «Θηραϊκά Νέα». Στη φωτογραφία, το νησάκι του Αγίου Νικολάου του Περαματάρη στην Καλντέρα της Οίας.

Τις θαυμάσιες φωτογραφίες του Γιάννη Γιαννέλου, που δημοσιεύονται στις 240 σελίδες του εντυπωσιακού λευκώματος, συνοδεύουν κείμενα των: Οδυσσέα Ελύτη, Γιώργου Σεφέρη, Ηλία Βενέζη, Νίκου Χατζηκυριάκου - Γκίκα, Μάριου Πλωρίτη, Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου, Πάρι Πρέκα, Αθηνάς Ταρσούλη, Νίκου και Μυρσίνης Σαντοριναίου, Αντώνη Κονταράτου, Βασίλη Αλεξάκη, Ντιάνας Αντωνακάτου, Γιώργου Ανωμερίτη, Φωτεινής Ζαφειροπούλου κ.ά.

«Το σύμπλεγμα των ηφαιστειακών νησιών της Σαντορίνης ευτύχησε να έχει φωτογραφηθεί από παλιά», σημειώνει ο Εμμανουήλ Λιγνός: «Ετσι, στα 1895-1905, φωτογράφοι συνόδευσαν τον ανασκαφέα της Αρχαίας Θήρας, Γερμανό αρχαιολόγο βαρόνο Χίλερ φον Γκέρτρινγκεν και απαθανάτισαν, όχι μόνο την αποκαλυπτόμενη αρχαία πόλη, αλλά και πολλά τοπία της Θήρας (Φηρά, Καμάρι, Περίσσα, Οία κ.ά.). Η Nelly (Νέλλυ Σουγιουτζόγλου-Σεραϊδάρη), ο μέτοικος στο νησί επαγγελματίας φωτογράφος Γεώργιος Ιωακειμίδης, ο Robert Α. Mc Cabe, ο Σπύρος Μελετζής, η Βούλα Παπαϊωάννου, ο Νίκος Κοντός, ο Γιάννης Σκουρογιάννης, ο Δημήτρης Ταλιάνης, ο Γιώργος Μέης, ο Alexandre και η Emilie και άλλοι, με έγχρωμες και ασπρόμαυρες φωτογραφίες τους, "έπαιξαν" με το φως και τη σκιά στα τοπία του νησιού».

15η Ιουλίου 1974: ένα κενό στο Χρόνο, μία πληγή στη Μνήμη

Το πρωινό της 15ης Ιουλίου του 1974, ο Χρόνος στη Λευκωσία σταμάτησε. Τέθηκε σε κίνηση ο μηχανισμός υλοποίησης ενός ειδεχθέστατου εγκλήματα σε βάρος του Ελληνισμού.

Η Εθνική Φρουρά, με επικεφαλής Ελλαδίτες αξιωματικούς και κατ’ εντολήν της Ιωαννιδικής χούντας των Αθηνών, εκδήλωσε στρατιωτικό πραξικόπημα με σκοπό την ανατροπή και – πιθανότατα – τη φυσική εξόντωση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.

Το έγκλημα αυτό είχε βαρύτατες συνέπειες. Η κυριότερη και καθοριστικότερη – και σίγουρα ο μόνος, πραγματικά, λόγος για τον οποίο σχεδιάσθηκε και εκδηλώθηκε το Πραξικόπημα – δεν άργησε παρά λίγες μόνο ημέρες. Στις 20 Ιουλίου του 1974, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο και μετά από